Maandag 9 april 2007

Helaba,

Hoe gaat het daar in België? Hier alles ok, maar gisteren was echt nen hele rare dag.
T begon allemaal nog goed ze, we hadden onszelf getrakteerd op nen BBQ voor onze Pasen. ’t Was wel lekker, maar ik mis toch ook al een beetje het lekker vlees van in België ze .
Om 16 u moesten we klaar staan om naar een dansfeest te gaan. De kokkin van hier in de guesthouse had ons daarvoor meegevraagd. Eerst maakten we nog een stop bij haar familie thuis en kregen we allemaal iets te drinken.
Uiteindelijk dan toch naar het dansfeest vertrokken, maar ook daar was het weer een hele tijd wachten voor het dansen begon. De eerste 10 minuten vielen nog mee, niks spectaculair, maar ook niets ergs. De volgende 10 minuten daarentegen, staan spijtig genoeg, voor heel mijn leven vrees ik, in mijn geheugen gegrift. T was mijn eerste cultuurshock en ik hoop ook mijn laatste, want ik ben er echt wel niet goed van geweest.
T was namelijk zo dat op een gegeven moment al die verklede en dansende mannen uit de kring uitlopen, en met allemaal jonge kinderen ( tussen 8 en 14 jaar, denk ik)  terug komen in die kring. Eerst moesten deze kinderen aapjes nadoen. Ik begreep er allemaal niks van en vroeg aan Mariama ( de kokkin ) wat er gebeurde. Blijkbaar hadden deze kinderen geen ticket gekocht om te kijken en werden ze daarvoor nu in het openbaar belachelijk gemaakt. Maar het bleef niet alleen bij “aapje spelen”, ze werden echt geslaan voor onze neus; ze moesten voor paardje spelen, waar die mannen dan op zaten; … t was gewoon niet te vatten voor ons en dus helemaal niet aangenaam om naar te kijken. Al die kinderen waren gewoon aan t wenen en hadden echt bang voor wat er nog zou gebeuren. Een meisje probeerde ook geld toe te stoppen aan één van die jongens, zodat hij toch kon betalen, maar dat namen die dansende mannen gewoon van haar af. Wanneer ze het uiteindelijk nog eens probeerde, kreeg ook zij gewoon een pak slaag. Dat alles gebeurde op nog geen meter van onze neus en wij hadden echt ongelooflijke schrik gekregen, zeker als dinnen vent dan nog eens met een heel kwaad gezicht voor ons kwam staan ook. Ik dacht echt dat hij ons ook in dinnen kring ging gooien, ik ben nog nooit zo bang geweest, denk ik.
Ik had dan ook zo een lief zwart kindje op mijnen schoot en dat had natuurlijk ook schrik gekregen, dat manneke begon daar te wenen , te wenen, ni te doen.. maar die venten trokken hun daar gewoon niks van aan. T was degoutant gewoon, en ik was heel blij dat 5 minuten later onze taxi daar stond en dat we weg konden. En dan moet ge weten dat ik de vieste details nog verzwijg, omdat ik dat zelf niet durf te schrijven, en dat we misschien de helft nog niet gezien hebben van wat misschien nog zou gekomen hebben.
Ik ga er over stoppen, want mijn maag krimpt hier weer in elkaar als ik er terug aan zit te denken .

K wil wel nog iets leuk vertellen voor ik er hier mee stop : dat manneke, dat op mijne schoot zat tijdens dat optreden, heeft mijn hartje toch een beetje gestolen. Zo een schatteke ni te doen, nen brave, nen lieve, echt een zalig ventje. K heb er nen ganse avond mee zitten spelen en t was dan ook met een klein hartje dat ik hem teruggegeven heb… Maar zijt allemaal gerust, k zal hem niet meebrengen naar huis….;-)

Vandaag is onze laatste dag voor het echte werk hier begint. Dus we gaan de toerist nog is uithangen voor de laatste keer en morgen begint dan het kamp. K zie er echt wel naar uit om hier weer onze bezigheden te hebben, want de laatste dagen was dat niet echt het geval en dan gaat de tijd maar traag vooruit eigenlijk…

Tot de volgende !
Gerlinde
xxx

Zaterdag 7 april 2007

Dag iedereen,

Gisteren was echt geen leuk dagje. Ons Gerlinde was nen hele dag ziek, ’s nachts niets kunnen slapen van de keelpijn, overdag moe zijn, koppijn, zelfs koorts denk ik,.. t komt erop neer dat ik niet mee op uitstap kon en een hele dag in bed gelegen heb. Gelukkig waren Nele en Rebecca zo lief om bij mij te blijven.
’s Avonds was het hier in de guesthouse “buffet en live music” door Els georganiseerd, om ons te bandanken voor het schilderen in het schooltje. T was echt wel lekker en zeer leuke sfeer, en dankzij een (overdosis !?) “dafalgannekes”, heb ik er toch ook van kunnen meegenieten.

Vandaag hebben wij dan de uitstap gemaakt die we gisteren al wouden doen. (T gaat al veel beter met mij, gelukkig!)
Het was echt een fantastisch uitstap. We gingen namelijk naar Lamin lodge. Daar kan je een boottocht maken tussen de mangroven. Op een bepaalde plaats zit je in het water ook aan een zandbank, daar kon je dan uit de boot springen om even te zwemmen. T was er echt prachtig, rustig, …De foto’s zullen al meer zeggen, maar je moet het zelf gezien hebben om te weten wat het echt is!
Daar was ook een cafeetje aan, met een prachtig uitzicht. Normaal gezien zitten daar ook aapjes, maar vandaag waren ze er blijkbaar niet, dat was wel spijtig. Maar we zullen er hier wel nog tegen komen!

Groetjes !!
Gerlinde xxx

Donderdag 5 april 2007

Dag iedereen,

 

Vandaag was weer een leuk dagje. We zijn naar de”crocodile pool” geweest. Eerst was daar zo een klein museum aan, daarna passeerden we langs heel mooie, grote en speciale bomen ( zie foto’s ) tot we aan de krokodillen kwamen. Je kon daar ook mee op de foto, maar daar had de dees weer wat bang voor natuurlijk. K heb het dan uiteindelijk toch maar gedaan, maar ge zult aan de foto wel zien dat met een klein hartje was.. Met 1 vingerke er toch durven aankomen, en goed dat hand vast houden van dinnen meneer dat daar bij stond J. K ben echt wel nen bangerik aan t worden ze !

Daarna zijn we doorgereden naar t “centrum”(ke) van Bakau. Daar zijn we even naar de winkeltjes gegaan en dan ook nog even naar het strand. Maar het strand was te vuil om er te blijven, ook al waren er daar zeer mooie rotsen en een mooi uitzicht. (zie ook foto’s )

Ik heb vandaag ook mijn eerste koopbui gehad J : een kettinkje, een armband, een beeld en een masker… het gevolg was natuurlijk dat ik blut naar huis ben gekomen, ook al heb ik de prijzen serieus kunnen doen dalen. Voor een 850 oude Belgische franken heb ik dat allemaal kunnen kopen, dus dat valt echt goed mee e !

 

 

K ga het kort houden vandaag,

Bey bey

Ger !

xx

Woensdag 4 april 2007

Dag allemaal, hoe gaat het daar in België? Hier gaat alles nog altijd heel goed eigenlijk. Ons ‘keukenkot’ heeft een dag langer geduurd dan normaal was voorzien, maar nu kunnen we dan ook echt wel spreken van een “keuken” en geen “kot” meer! Ge moet zeker eens naar de foto’s gaan kijken wat we ervan gemaakt hebben, Lies en ik. En om eerlijk te zijn, we zijn er alle twee echt wel trots op. Ook op het schooltje zijn we overladen met complimenten, das wel leuk natuurlijk!

Gisteren hebben we ook onze lessen Wolof gekregen. We kunnen nu toch al enkele belangrijke woordjes zeggen zoals bijvoorbeeld : “salaammalekum” = hoe gaat het ; en om te antwoorden draait ge t gewoon om : “malekum salaam” = alles gaat goed.

Vandaag zijn we in Serrekunda ( het stadje wat verder op ) naar de markt geweest. We hebben ons een kleurrijk Afrikaans stofke gekocht en gaan ons daarvan een rokje laten maken. We zullen wel zien of het op iets zal trekken of ni! J

Op da marktje kregen we op den duur natuurlijk echt wel dorst door de hitte en het vele volk, maar ge moet niet denken dat ge hier, zoals in België, op elke hoek van de straat een café tegen komt. Uiteindelijk hebben een paar mannen ons getoond waar we nen cola konden kopen, ma a zo een kot dat da was, ni te doen. Daar zouden ze mij in België nog voor mogen betalen om daar durven binnen te stappen, k zou het nog ni doen! Donker, raar, eigenaardig volk,…maar goed, we hebben tenminste kunnen drinken! Meteen werd er daar dan ook een tafel vrij gemaakt voor ons “blanken”, die zetten hun daar spontaan recht zodat wij toch maar kunnen zitten. Ik zeg het , hier in Gambia zijt ge soms precies de koningin, de andere keer zijt ge een stuk vuil, de andere keer zijt ge gewoon “iets” met veel geld.

Maar goed, we leren hier elke dag bij over de Gambianen, en er zitten er zoals overal, altijd goede en slechte tussen. In ieder geval gaat ge hier nooit iemand kunnen duidelijk maken dat Europa het PARADIJS NIET is, maar dat snappen ze toch niet!

Tot de volgende keer…

Ik hou jullie op de hoogte!!

Xx Ger

maandag 2 april 2007

Vandaag zijn Lies en ik begonnen aan ons “keukenkot” te schilderen. Eerst moesten we dat helemaal leeg maken en we hadden daar de vorige keer al eens een muis gezien, dus met toch wel wat schrik begonnen we aan onze taak. In het begin viel alles goed mee, tot de grote dozen eruit moesten. Overal kakkerlakken, springende beesten, t was verschrikkelijk, een geroep, een getier, heel de swallow met ons aan t lachen natuurlijk. Bas, een helper van de Swallow, deed er nog een schepje bovenop door gewoon die beesten te vangen en naar ons te gooien. T gevolg was dat hij ‘t laatste deel alleen kon leegmaken, zeker als dan ook nog eens een trio muizen te voorschijn kwamen! IK heb daar gekeeld voor gans Kotu ( ons dorpje) ! En ik zweer het u, da zijn hier muizen, zo groot als ratten bijna , niks voor mij dus!

Uiteindelijk was dan alles toch leeg en zijn de beestjes dan ook maar een andere schuilplaats gaan zoeken, zodat wij konden verven. En als ge denkt dat ge hier u kleurkes kunt kiezen, zoals in de “gamma” bij ons, dan hebt ge ‘t natuurlijk ook mis : keuze tussen geel, groen en rood, en mengen kon dan eventueel ook nog, maar ja… We hebben een deel in het groen gedaan en de rest in het geel. ’t zijn niet mijn favoriete kleuren, maar kom, t is en blijft hier allemaal primitief. En om eerlijk te zijn, al bij al valt het goed mee, het is dan ook niet moeilijk om van een vies grijs kot iets beter te maken! Ik hoop dat ik er een foto van kan doorsturen, dan ziet ge het zelf direct is!

Morgen nog kastjes schilderen in fel oranje en dan nog symbolen aanbrengen op de muren, zodat het voor de kinderen duidelijk is wat waar moet komen! Ik hou jullie wel op de hoogte, hopelijk met wat goede foto’s !

 

Groetjes

Het bange-muisje-meisje

Gerlinde

Zondag 1 april 2OO7

Dag allemaal ,

 

Ik heb weer veel te vertellen…maar om alles echt te kunnen uitleggen, hoe het hier in werkelijkheid is , ga ik toch nooit kunnen, daarvoor moet je dit zelf meemaken…

 

 

Vrijdagavond hebben we na het zwembad met bijna alle stagiairs, van hier in de guesthouse, samen naar een film gekeken. Op het schooltje is er namelijk een “beamer” , die we meebrachten naar ons huisje en zo konden we op groot scherm kijken naar de film. Ik had zo precies het gevoel op “kot” te zitten met allemaal studenten… het is wel grappig dat je daarvoor dan naar Gambia moet komen, om voor de eerste keer het “echte” kotleven te mogen beleven.

 

 

Zaterdag heb ik in de voormiddag wat gewerkt voor school en mee helpen spaghetti klaarmaken voor alle studenten hier.

Om 16 u vertrokken we dan naar een project dat hier is opgestart in samenwerking met “de bevrijde wereld”. Het komt erop neer dat ze een heel irrigatiesysteem hebben aangelegd om beter aan landbouw te kunnen doen. Vele mensen van in de buurt krijgen een deel grond ter beschikking en moeten deze zelf onderhouden. 80 % van de groenten is voor hen, 20 % moeten ze afgeven als wederdienst voor de grond en het water dat ze gebruiken. Door deze irrigatie kunnen ze natuurlijk veel meer voedsel produceren en hebben ze dus voor een veel langere periode eten om van te leven!

Het was ook zo een beetje de 11.11.11 actie van dit jaar, rond de ajuinen, die we hier nu in werkelijkheid zagen en te horen kregen…( voor de mensen die hiervan op de hoogte zijn..)

En voor alle mensen die hun belastingen te hoog vinden, weet dat er een klein deeltje toch goed besteed wordt, want een deel ervan is bijvoorbeeld voor projecten als deze, en geloof me, ze kunnen het hier echt wel gebruiken elk beetje hulp !!! Daarna gingen we ook nog naar de rijstvelden kijken. Door simpel weg 1 kleine dijk te bouwen, kunnen ze hier dubbel zo veel rijst verbouwen dan voorheen, zo een dijk is echt wel iets primitief hier, maar dus wel heel doeltreffend !

 

 

Vandaag was dan één van de leukste dagen tot nog toe. We gingen naar Paradise Beach, het mooiste strand van Gambia wisten ze ons te vertellen…Na meer dan een uur in verschillende busjes zitten, op hobbelige wegen, kwamen we er eindelijk aan. Grappig is ook dat deze busjes niet vertrekken voor ze helemaal vol zitten. Wachten dus tot er genoeg volk is, en dan kan je eindelijk weg… dit is Afrika J.

Het strand was niet zo spectaculair mooi, maar ik snap nu wel de betekenis van “Paradise”: de “zwarten” moeten je daar namelijk met rust laten, anders worden ze weggestuurd door de mensen van daar. Ze mogen er enkel bijkomen op “uitnodiging”. We hebben dus nog nooit zo rustig gelegen, als daar!

Rond 13 uur kwamen de eerste boten binnen van het vissen, er is dan een grote verkoop op het plaatselijke marktje en op het strand zelf, van de gevangen vis. Versere vis kan je dus zeker niet kopen! We gingen natuurlijk eens van dichterbij gaan kijken, maar ons Leen trapte in een grote schelp en had een fameuze snee in haar voet… bloed overal… niet te doen !! Meteen vele Afrikanen haar ten hulp gekomen en met plaatselijke “black medicin” geholpen. Echt wel lief eigenlijk.

( We hebben trouwens, fantastisch mooie schelpen gevonden en gekregen!)

 

Aan nen vriendelijke meneer van een fruitkraampje vertelde ik dat ik het zo grappig vind, dat alle koeien hier zomaar los lopen overal… Hij wist mij te vertellen dat ze rond een uur of vijf in de namiddag uit zichzelf naar huis stappen, om zich daar te laten melken. Overdag komen ze overal waar er gras te vinden is, grazen.

Smart cows in Gambia! In Belgium they are stupid !  = conclusie over de koeien J !

 

Op de terugweg, hebben we ons eerste aanbod gekregen om een kindje mee naar België te nemen. Natuurlijk was het direct van “nee, nee”, maar het doet toch echt wel vies als ze u dat vragen hoor, ge kunt da ni uitleggen, ma da pakt u echt, weten dat ze haar kind gewoon niet kan verzorgen hoe ze het zou willen, dat ze weet dat het bij een ander beter zou afzijn, het is echt raar. We hebben dan uiteindelijk, na een fotoshoot van het kind op iedereen zijn arm, de taxi voor de mevrouw maar betaald en een stuk brood afgegeven. Al snel besef je dan ook dat dat ook niet de oplossing is, want dan vragen ze alleen maar meer en meer… maar goed, dat hebben we ook weer geleerd!

 

K ga ermee stoppen, ook al kan ik nog veel meer zeggen, maar t belangrijkste weten jullie toch weer!

 

Dikke kus

Gerlinde

xxx

vrijdag 30 maart 2007

Vandaag naar de markt geweest en inkopen gedaan voor het eten te kunnen maken op het schooltje. De kokkin van de school was erbij en het was echt weer een leuke belevenis!! De kleine kraampjes, veel volk, ;…. Het had wel iets. Daarna het eten klaar gemaakt en de afwas gedaan. En eerlijk gezegd het was niet echt lekker, maar bon. De darmen beginnen hier ook echt af te zien van al dat vettig eten hier, ze bakken hier alles, maar dan ook alles,in olie!

Bij jullie zou het naar het schijnt aan het regenen zijn, maar ik wil wel voor een dagje ruilen met de zon, en jullie ook waarschijnlijk!! T is hier echt heel warm, zelfs niet uit te houden op de middag. Gelukkig is het hier ’s avonds en s morgens wat frisser zodat je toch eens iets kan doen! Maar in ieder geval, gaan we deze namiddag weer het water opzoeken en wat zonnen, zodat we ook negertjes zijn als we thuis zijn

 

See you !!!

 

Xx Gerlindeke

donderdag 29 maart 2OO7

HeY,

 

Gisterenavond zijn we dus naar een bar geweest, soort openluchtdancingske, maar gezellig amaai, echt tof!!

 

Vandaag zijn Reb, Nele en ik dan naar Banjul gegaan, de hoofdstad. De weg naar daar was al een belevenis op zich .. We gingen een klein museum bezoeken dat zich in een groot monument-achtig-iets bevindt, “arch 22” noemde dat. Zonder ons iets op voorhand te zeggen, bleek dus da da museumke was leeggehaald omdat ze de vloer juist hadden vernieuwd. Deze keer hadden wij ons dus goed in t zak laten zetten en hadden we dus elk 50 D betaald om gewoon een mooi uitzicht te hebben, maar bon….

Vermits we geen stadsplan hadden van Banjul, wisten we ook niet goed waar we naar toe moesten om enkele mooie dingen te zien. We zaten blijkbaar de verkeerde kant van de stad, in een armere wijk en werden dan ook heel de tijd lastig gevallen door vele mensen. Echt om op u zenuwen van te krijgen. Nu weten wij ook hoe zwarten zich bij ons soms moeten voelen, als ze constant zo aangekeken  worden! Verschrikkelijk! Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat een groep meisjes, scholieren, ons gewoonweg heeft liggen uitmaken , volgens mij gewoonweg omdat we blank zijn, k zou niet weten waarom anders.;; Leuk is dus iets anders, we gingen dan maar effe op strand om daar iets te zoeken om te drinken,  alweer kwamen ze op ons af en we waren het echt kotsmoe, we zijn dan maar in een hotel iets gaan drinken waar alleen blanken waren! K was die “zwarten” even echt beu!

 

Gelukkig hebben we nen hele goede deal kunnen maken om in 1 keer terug naar huis te geraken met nen taxi, waardoor we toch die lange weg niet terug moesten in busjes.

 

Vandaag ook onze eerste vergadering gehad op school met alle lkrn. T was eigenlijk echt grappig, eerst moesten we ons voorstellen, en dan moesten we elk om beurt een engels lied zingen, om ons Engels te oefenen, te grappig natuurlijk… K zie mij daar in België al zitten op een vergadering met lkrn en het tweede punt op de agenda is “ zing 1 voor 1 een lied!!! J Ik heb het mezelf gemakkelijk gemaakt, omdat ik ook geen ander wist op dat moment, en heb happy birthday gezongen J!

 

Vermits we deze middag nog niets gegeten hadden, zijn we dan nen goeie vettige hamburger met frietjes gaan eten deze namiddag, echt effe den toerist gaan uithangen , een dinerke met zicht op zee en vlak naast het strand! Schandalig e, …da vond mijn maag er trouwens achteraf ook van!!

 

Vanavond is t hier op t gemak, want morgen vroeg op om naar de markt te gaan en inkopen te doen voor het eten en het mee te helpen klaarmaken op het schooltje voor alle kindjes!!

 

XX Ger

 

PS ; ik heb hier ook al nen Afrikaanse naam gekregen ondertussen: FANTA, da is hier blijkbaar nen populaire meisjesnaam J , t is den toch gemakkelijk te onthouden e!!!

 

Xxx Fanta

Woensdag 28 maart 2OO7

Deze morgen ging ons Gerry eens goed werken voor haar eindwerk, ik wou juist naar boven mijn laptop gaan halen en mij op t terras zetten om te werken, als ik besef dat Nele en Rebecca weg waren met de sleutel (naar hun dorpje waar ze binnen 3 weken naar toe gaan.. ) Van werken is er dus niets meer gekomen, en ben ik dus maar naar t schooltje gegaan.

Daar heb ik info doorgenomen over de stage in boekjes en om 11 u had ik vergadering met Els over mijn stageopdrachten. Het komt erop neer dat ik de lessen wiskunde zal geven elke dag, voor de twee niveaugroepen. Ook zal ik de wiskundehoek moeten aanpassen of kijken wat beter kan worden.

Samen met Aleksander die in de gele klas wiskunde geeft, zal ik dan ook een soort leerplan wiskunde opstellen en eindtermen. Voor de mensen die hier niet zo vertrouwd mee zijn : dat zijn dus de doelen die de kinderen zouden moeten bereiken na elk leerjaar, wat ze dus moeten kunnen voor wiskunde.

Voor de rest gaan we ook de mappen met de lessen en de werkblaadjes in, moeten verder aanvullen. Ze werken hier namelijk per leerjaar met 3 mappen. De leerstof van in 1 map zou moeten verwerkt worden in 1 trimester. Vooral in die derde map voor het derde trimester dus, zouden we nog verder lessen moeten maken met werkblaadjes en huistaken bij.

 

Dan hebben we nog vele andere kleinere taken die we mogen afwerken als er tijd over is en een leuke daarvan is ook om een gezelschapspel te schilderen op de reftertafels ( dat is buiten, ik denk dat daar al een foto van is )

 

Voor de rest weet ik ook al meer wat ik zal doen op het kamp tijdens de Paasvakantie hier. Ik zal samen met Jojo, de secretaresse van de school, een groep kindjes begeleiden rond het thema “voedsel bewaren”. We gaan dus is confituur maken (  recepten zijn altijd welkom !) , we gaan tomaten drogen, nootjes roosteren en een uitstap naar Tanjé doen, waar ze veel vis roken.. voor de rest zijn we nog wat aan het zoeken naar andere activiteiten en spelletjes .

Uiteindelijk zal er dan ook via een soort stripverhaal, dat de kinderen zelf tekenen gedurende de week, een boekje gemaakt worden over alles wat ze leerden. Dat zal naar andere scholen doorgestuurd worden als informatie.

 

T begint hier echt wel heel warm te worden ( elke dag wat warmer), en meestal is wat verfrissing dan ook echt nodig, dus zijn we nog maar is gaan zwemmen in t zwembad…Daarna zijn we dan naar een Gambiaans marktje geweest waar we ons echt wel niet hebben laten doen door de prijs naar beneden te krijgen. Zo heb ik een leuke sleutelhanger van 110 dallasis, naar beneden gekregen tot 30 ! Geef toe, ni mis e . Zelfs de taxi’s lijken wij uit te buiten, in plaats van zij ons: voor slechts 25 dalasis brengen ze ons tot voor de deur van onze guesthouse, voor 4 man, dat is de helft van wat ze normaal vragen. ( dalasis komt ongeveer overeen met de oude Belgische frank dus als ge uitrekent, is alles hier dus echt wel goedkoop : 25 frank voor nen taxi voor 4 man …

Vanavond gaan we nog een stapke in de wereld zetten ’t is lady’s night en bijna iedereen van de guesthouse gaat mee gaan normaal gezien. Meer daarover morgen!!

 

Groetjes en tot schrijfs

 

Gerlindeke

 

PS CARO, HOE is t met mijn mete of petekindje ?? Geef het een dikke kus van mij … en k heb vannacht gedroomd dat het nen jongen was, ge had u goed missproken ze!!! Hiihihihi

PPS Ik mis jullie toch al een beetje, maar er is hier ook wel genoeg te doen om mij bezig te houden !!!

Dinsdag 27 maart 2OO7

Helaba daar,

 

Hoe is het met jullie? Hier alles ok, maar vandaag was toch een wat mindere dag. Het was onze observatiedag in ons groen klasje, maar t was nogal raar en zelfs wat saai, sommige delen van de les zijn ook in “Wolof” ( de plaatselijke taal ) gesproken en dan kunnen we natuurlijk niet volgen. Maar we mogen niet klagen , want heel veel dingen worden in deze oudste klas in het Engels gezegd, de kleinere kinderen kunnen bijna niets van Engels , dus ja ..

Vrijdag krijgen we ook een les rond deze taal, dus dan kunnen wij ook beginnen leren!!

 

Toch waren er ook zeker leuke momenten, ik heb zelfs mijn eerste bijdrage kunnen leveren om deze mensen iets bij te leren : scoubidoes maken ( of hoe schrijft ge dat ) . Ze hebben hiervoor heel wat materiaal en zelfs boekjes van, voor in hoekenwerk, maar de juf en de kinderen konden het niet. De juf was uiteindelijk al aardig op weg en ging deze avond verder oefenen , en ook heel wat kinderen hebben het al begrepen!!

Ook is er weer veel gezongen geweest, ik heb er ook filmpjes van, maar die krijg ik niet op de website voorlopig, ik ga zeker nog mijn best doen…

Soms vraag je je wel af wat ze bereiken met een bepaalde les. Zo hebben ze een heel uur naar een film over dieren gekeken dat in het Duits gesproken was. Achteraf werd dit dan wel kort besproken, maar heel oppervlakkig : welke dieren zag je en waar leefden ze… Maar goed, er is zeker ook iets positief over het onderwijssysteem te vertellen… differentiatie staat hier echt wel al op een hoog niveau, beter dan ik in België ooit al ben tegen gekomen, je ziet dat hier echt wel een Belgische pedagoge aan het werk is in deze school. Het komt er eigenlijk kort op neer dat er de hele dag hoekenwerk gebeurt en dat de lkr per niveaugroep les geeft aan 1 groepje, terwijl de anderen zelfstandig veder werken…

 

Na de toch wel wat mindere dag, zijn we dan maar nog eens naar t water getrokken om af te koelen, deze keer aan een zwembad van een hotel. Daar zijn ook douches MET water, wat hier in de guesthouse niet altijd het geval is. Dus vanaf nu zullen we ons daar veel wassen na het zwemmen , dat is nog handig ook!

 

Ik ga er mee stoppen, tot de volgende !!

XX GER XX