Dinsdag 1 mei 2007

Helaba,

Alles OK met jullie? Ik hoop het, hier in ieder geval wel.

Zondag hebben we nog wat gewerkt voor school in de voormiddag en nadien nog wat aan t zwembad gelegen.
Maandag was het dan nog een stagedagje. Ik moest met Leen en Elizabeth het ochtendtheater doen op school rond stelen, vechten en teamspirit. Ik was de dief, en t was echt wel nog grappig eigenlijk.
In de namiddag zijn we dan vertrokken naar Nele en Rebecca om daar een nachtje te gaan slapen vermits we met den 1e mei ook niet op stage moesten. T was echt wel gezellig ’s avonds zo met kaarslicht alles moeten verlichten, thee drinken, liedjes zingen, spelletjes spelen, verhaaltjes vertellen…Naar de WC gaan was veel minder leuk. Ik met mijn zaklampje naar da vies donker kot, k begin juist mijn ding te doen, als daar nen nest kakkerlakken en weet ik veel wat nog allemaal, naar boven komt gekropen uit da gat … de dees was rap weg !
Vandaag zijn we dan met de kindjes en de jongens van daar, naar de rivier gegaan om daar te gaan zwemmen. Echt wel leuk eigenlijk, het echte Afrikaanse leven. …T was een leuk weekendje in ieder geval !

En k moet nog iets vertellen : zaterdag kwam Lies ( dat meisje waar ik de keuken mee geschilderd heb )  haar mama samen met vele vriendinnen van haar, hier toe voor een weekje vakantie. Toen ze uitstapte zei ze : “ ik heb nog een verrassing voor u bij…” Was dat toch ni haar ventje zeker dat uit da busje stapte. Iedereen kei jaloers natuurlijk maar super blij voor haar !!! Ma t is nog ni alles, gisteren heeft hij haar hier ook nog ten huwelijk gevraagd op t dakterras. ROMANTISCH toch e …  We zijn trouwens met d ehele bende van hier al uitgenodigd op t feest hihihi

Dikke kus aan iedereen , tot zondag ,
k weet ni of ik nog tijd ga hebben om nog is op internet te komen …………….

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxx Ger xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Zaterdag 28 april 2007

Hallo allemaal ;

Hier is nog steeds alles goed.

Vrijdag had ik voor de workshop op school weer een uurtje taekwando. Na weer veel buikspieroefeningen en eendengeloop, ben ik gisteren en vandaag al heel de dag zo stijf als een plank… K ben precies een oud madammeke . Daarna heb ik ook nog basket met de kindjes gespeeld, en ook al lukt het nog niet goed om de spelregels wat duidelijk te maken, de kinderen amuseren zich enorm met de nieuwe basketringen !

In de namiddag ben ik dan met mijn sponsor- kindje mee naar huis gegaan na school. Haar huis zag er eigenlijk wel nog vrij goed uit tegenover vele andere mensen hier. K heb dan aan haar mama gevraagd of ik haar mocht meenemen voor een namiddag naar t strand. Uiteindelijk zijn we ook naar t zwembad geweest, en t was zo zo zalig. Niet te doen hoe dat kind haar zo geamuseerd heeft. Op school is ze altijd zo stillekes en wat afwezig, maar nu helemaal niet. Ze had ook totaal geen schrik in t water en durfde zelf al inspringen in diep water als we haar opvingen.
K heb haar natuurlijk wat verwend, met een ijsje en zo… dat kon ik mij echt niet laten. T Is echt nen schat en k zal pijn in mijn hartje hebben als ik ze hier moet achter laten. Maar k weet nu dat ze t hier nog vrij goed heeft, dus dat vind ik ook al belangrijk!

Vandaag hebben we nog wat gewerkt voor school en van hier naar daar wat getrokken. Straks gaan we nog naar een feest van een “naamceremonie”. Hier in Gambia krijgen pasgeboren  kindjes pas na enkele dagen hun naam. Dat is dan een hele dag vol met rituelen, gedans, … K ben is benieuwd, k hoop dat we weer geen vieze dingen gaan te zien krijgen.

Vanavond is het onze laatste zaterdagavond hier, en met de meeste van de guesthouse, gaan we voor de laatste keer nog eens een stapke in de wereld zetten…

Tot binnen een weekje !!!
Gerlinde
xxx

Donderdag 26 april 2007

Helaba,

Hier is nog steeds alles ok, ook al begin ik toch ook enorm uit te kijken om naar huis te komen en iedereen terug te zien.
Deze week is weer een weekje van stage geweest, met een heleboel werk. Maar er komt stilaan structuur in de mappen wiskunde, wat daarvoor eigenlijk niet echt het geval was. Als je de mappen volgde zou je de kinderen bv eerst leren optellen tot 100 met brug, en daarna zonder brug… onlogisch tot en met, maar goed dat is nu juist onze job om het allemaal te doen kloppen.

Voor de rest is er niet zo heel veel spectaculair gebeurt, vermits we tegenwoordig ook elke namiddag echt verder werken voor school, om toch iets bereikt te hebben na onze 3 weekjes stage.

Wel zijn vandaag de basketringen toegekomen op school die ik heb laten maken. Ze zijn echt schattig, maar ze zitten nog niet stevig genoeg in de grond omdat er voor de moment nergens in Gambia nog cement te verkrijgen is. Dat gebeurt hier blijkbaar geregeld met ingevoerde producten, zo hebben Leen en ik gisteren onze patatten gekookt op den BBQ omdat er ook geen gas meer te vinden is… En blijkbaar laat alles het afweten, want ook de elektriciteit en het water is hier ver te zoeken voor de moment …

K durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben jaloers op jullie temperaturen in België  , hier is het al drie dagen echt niet zo warm. Slechts 25 ° , wat voor hier toch wel koud aanvoelt omdat hier altijd een goed windje is. Wanneer de zon op momenten dan nog wegkruipt achter de wolken, hebben wij hier echt kou… k heb hier al spijt gehad dat ik niet mee pulls mee heb ….

Dit weekend is t ons laatste weekendje, en dinsdag is er geen school voor 1 mei. Dan ga ik bij Nele en Rebecca gaan slapen, zodat ik dat ook weer eens meegemaakt heb.

Groetjes en tot binnenkort!

PS : Mama en Papa, ik heb een foto van jullie kindjes getrokken, de informatie zullen jullie wel opgestuurd krijgen vermoed ik.
Papa u kindje is de jongen links op de foto, hij heet Bubucarr en is geboren op 8-4-2002
Mama, u kindje is de rechtse op de foto, met het rood aan, zij heet Sainabou en is geboren op 5-10-2002

Salut xx Ger xx

Maandag 23 april 2007

Helaba daar,
Nog steeds alles ok hoop ik, daar in België… Hier in ieder geval wel…
Gisteren was echt een zalig en echt “Gambiaans” dagje. K ben namelijk een bezoekje gaan brengen aan Nele en Rebecca en hun gastgezin in Kembudjé. Zo tof waar die daar zitten, echt ‘k ben jaloers op de ervaring die zij daar kunnen meemaken. Zij zullen het echte Gambiaanse leven dan ook echt ervaren hebben! Hun kamer is zeer ruim en proper en de mensen daar zijn super vriendelijk en lief, maar de  toilet en de douche is wel heel wat primitiever dan hier in de guesthouse, maar t valt allemaal heel goed mee ze…
Uncle Lamin, de ‘meneer’ van t gastgezin waar ze bij verblijven, heeft 5 kindjes, twee vrouwen, en voor de rest loopt daar gewoon nog kei veel familie en volk rond op dat domein. De kindjes waren zoals gewoonlijk weer te schattig, zeker ook het baby’tje van enkele weken oud… natuurlijk was ons Gerry er weer zot van! Maar ook de Mohammed was om op t eten ze !
Ze hebben ons dan ook hun school getoond, eigenlijk ook wel vrij deftig, alleen niet zo kleurrijk als ons schooltje… 
Nadien werden we door een zeer grote groetentuinen rondgeleid, door enkele vrienden van Nele en Reb daar. t Is ongelooflijk hoe trots die mensen daar zijn op wat ze bezitten en doen op hun land, constant moesten we dan ook foto’s trekken van alle planten en mensen … grappig en ook wel heel begrijpelijk in dit arme land!
Daarna werd er spontaan thee voor ons gemaakt, (mega lekker)… k ben hier al nen echte theedrinker geworden trouwens .
Vervolgens werden we uitgenodigd om mee te eten, ook al was dat helemaal niet gepland, we moesten mee gaan eten. Ook al kunnen die mensen het eten zelf veel beter gebruiken dan wij, …wij zijn de gasten en daar doen ze nu eenmaal alles voor… zo een gastvrijheid … ‘t was echt wel aangrijpend!
Uiteindelijk zijn we nog naar Brikama gegaan om nog wat souvenirs te kopen… k zou mij hier onnozel kunnen kopen in beelden, maskers, kommen… ik denk dat ik nu al 10 kg spullen heb om in mijn valies te krijgen, k hoop dat het niet bijbetalen wordt …(En t stomme is dat ik alles graag zie, dus ik weet niet wat ik moet weggeven en wat ik zelf zou houden.. dus ik denk dat ik toch nog wat meer zal moeten kopen   )
( Wie wil mag steeds geld storten op mijn rekening  )

Vandaag was terug een stagedagske, veel gewerkt vandaag, zelfs tot laat in de namiddag verder gedaan…

Groetjes en tot schrijfs xxxx Ger xxxx

PS : Dit ben ik al een tijdje vergeten te zeggen :
Aan allen die een zakje snoep gekocht hebben: met een deel van jullie geld ga ik er voor zorgen dat er een basketveld komt op the Swallow… Ze hebben daar namelijk basketballen, maar geen basketringen en geen harde grond waar ze kunnen dribbelen… vermits ik zelf basket speel, vond ik dat een leuke investering waar ik alle kindjes van de school een groot plezier mee kan doen… DUS : ALLEMAAL NOG EENS SUPER HARD BEDANKT VOOR HET KOPEN VAN DE SNOEPJES, ZOALS BELOOFD DOE IK ER DUS ECHT WEL IETS MEE VOOR DE SCHOOL!!!

Zaterdag 21 april 2007

Dag allemaal…

 

Hier is nog steeds alles heel goed, t is nog maar twee weekjes, dus ook niet zo lang meer. T is hier echt al voorbij gevlogen eigenlijk en k zal echt geen tijd genoeg hebben om alles hier af te werken en alles nog te bezoeken wat ik nog zou willen doen… In ieder geval ga ik volgende week toch steeds wat langer in de school blijven om verder te werken, of werk mee naar de guesthouse nemen, zodat de belangrijkste zaken toch zeker af zijn als ik hier moet vertrekken!

Wat hebben we hier nog zoal gedaan deze week buiten de stage…. :

• Woensdagavond met iedereen gaan eten voor een verjaardag van een andere stagiair hier
• Vergadering op de Swallow rond “goed voelen op school”, “deeling with feelings”, pesten, ….Oplossingen zoeken om dit beter aan te pakken binnen de school…
• Sarah en Anneke mee op de luchthaven gaan afzetten, zij vertokken al terug naar huis…
• Aan t trillen geweest omdat ik van een vriendin een bericht kreeg : proficiat met uw meterschap … à Jan u mail was dus niet om te lachen, op dat moment toch ni, k werd ver zot bij ‘t gedacht da ’t kindje er al zou zijn zonder zijn/haar meterke !!
• Zwembad liggen en zonnen J
• Rebecca en Nele zijn voor het weekend weer toegekomen hier bij ons, t is leuk om ze weer even bij mij te hebben en te knn bijpraten.. morgen gaan we trouwens eens mee tot bij hen om te kijken waar zij daar zitten…
• Vergadering gehad vandaag over gehandicapte, blinde en dove kinderen in Gambia en hun scholen. Spijtig genoeg was dit gewoon een gesprek en hebben we geen schooltje bezocht, wat denk ik toch veel interessanter en actiever zou geweest zijn…
• Vandaag was ook een echt ongeluksdagje :

§   Ger is uitgeschoven op een bananenschil op de markt, gelukkig niet gevallen J

§   Ger zat rustig buiten op haar stoeltje als ze iets op haar rug voelt … nen vogelstront .. jeee J

§   Ger op t trapje aan de WC’s aan t zwembad gestruikeld… gelukkig niet gevallen J

§   J J J

§   Nele haar GSM gestolen… ni zo om te lachen …

 

 

Joeng joeng , ge maakt hier wa mee op nen dag, ik hoop dat t rap morgen is en t ongeluk hier rap voorbij is …k heb schrik wa er anders nog gaat gebeuren vandaagJ

 

Salut ! en tot de volgende !!!

 

Xxxxxxxxxx Ger XXXXXXXXXXXXX

Woensdag 18 april 2007

Hallo, ikke weer eens

K moet het vertellen, ik kan niet meer wachten… ik ben van vandaag een klein beetje mama geworden en de Ken een klein beetje papa… T is een meisje geworden, ze heet Binta en is geboren op 4-8-2001. Ze zit in t blauwe klasje, dat is de laatste kleuterklas, ze zitten hier een jaar achter dan bij ons, want ze wordt dus 6, dit jaar! Ja ja Caro, wie had da gedacht da ik nog voor u zou zijn Ze woont vlak bij de school, dus ik hoop dat ik ook is bij haar thuis kan gaan. Ook wil ik haar is meenemen naar t strand want dat hebben de meeste hier nog nooit gezien ook al is dat maar een kwartiertje stappen…
Haar lach is echt schattig en ik denk dat ze de grootste is van de klas, dus dan lijkt ze op haar papa, maar haar lach heeft ze dan toch van mij  hihi, grapje e….
Nee, t is dus zo dat de Ken ermee akkoord ging om samen zo een kindje financieel te steunen en dat was dus vandaag op een paar uurtjes in orde. Elk jaar krijgt ge dan ook info opgestuurd over het kindje met een foto. Daarom is het ook zo leuk dat ik echt nog wat tijd met haar kan doorbrengen en het niet alleen geld sturen is…Ge moet zeker maar is naar de foto’s gaan kijken van ons kindje
Vandaag ben ik dan eindelijk tot bij Dorien geraakt. Amaai als ge ziet waar zij daar leeft, dan leef ik hier echt in luxe. Echt een armzalig dorpje, geen supermarkt waar je iets kan kopen, klein kamertje vol kakkerlakken, ze mogen niet alleen uit hun huisje of de bewaker moet mee en dan moeten ze alles voor hem meebetalen van wat zij willen doen. Ze zitten daar dus echt alleen met hun tweetjes en ik denk dat het voor Dorien dan ook echt zalig was om gewoon is een ander gezicht te zien, eens iets te kunnen vertellen … Ze gaat volgende week nu ook nog eens tot hier komen.. ze zal jaloers zijn denk ik op alles wat wij hier hebben…
We hebben dan ook een rondleiding gekregen in het ziekenhuis, t viel nog mee van uitzicht vond ik persoonlijk, de uitleg daarentegen was wat minder positief… niks gebeurt hier steriel, scharen worden gewoon eens onder water afgespoeld en opnieuw gebruikt voor de volgende, zo ook voor de naalden. We zagen zelf een schaar met roest op die naar ’t schijnt ook gebruikt wordt. Bevallen dat gebeurt hier vooral ’s nachts blijkbaar, en vermits ze maximum nog 2 u na de bevalling blijven, hebben we dus geen kindje kunnen zien. ( Caro, zijt content da ge hier ni moet bevallen, ge zou wa meemaken denk ik)
Er zijn ook maar 4 bedden, dus als er meer vrouwen tegelijk zouden zijn, hebben ze pech, er is 1 wiegje voor iedereen, een echte verlostafels hebben ze hier ook niet, dus t komt erop neer dat Dorien en de anderen tijdens de bevalling half op dat bed moeten kruipen om hun werk te kunnen doen…

K ga ermee stoppen, t is hier laat aan t worden en morgen vroeg op voor stagedagje…

Groetjes daar
Xxxx Ger

Dinsdag 17 april 2007

Hey , hoe gaat het daar met jullie?

Eerst en vooral:  Merci voor de reacties allemaal via de site of mail, t is altijd leuk om ook te horen hoe het met jullie gaat… t lukt wel niet om steeds iedereen persoonlijk te antwoorden, maar dat zullen jullie wel snappen.

Gisteren is de stage begonnen en t valt echt goed mee. We hebben heel veel werk, maar zo vliegt de tijd dan ook enorm snel voorbij, en wat niet af is , is niet af, dat is hier ondertussen wel al duidelijk voor ons. K moet alleen zien da ik da principe ni ‘te’ gewoon begin te worden, want als ik thuis ben, zullen nog vele schooltaken echt wel moeten af zijn 
Voor de stage heb ik eigenlijk drie grote opdrachten voor wiskunde :
-    de wiskundelessen geven in de klas
-    leerplan wiskunde maken
-    nieuwe mappen aanmaken met nieuwe leersstof in,voor het derde leerjaar.

Daarnaast hebben we ook nog zeer veel extra taken, voor als er tijd over is, maar k heb er geen idee van of dat allemaal gaat lukken in deze drie weekjes.

Vandaag heb ik dan voor de eerste keer ook echt les moeten geven aan de twee niveaugroepjes van wiskunde. En k moet zeggen, t was echt wel leuk eigenlijk. In de ene groep ging het over termen als left, right, behind, … K heb dan maar de hockey Pockey met hen gedanst en verschillende spelletjes op oriëntatie. Dat Engels, is niet mijn sterkste kant om alles altijd even goed uit te leggen, maar ik maak wel duidelijk wat ik wil zeggen op de een of andere manier (of ‘k probeer dat toch te doen).
De andere les was over de kg en de halve kg. Ook dit was zeer leuk en de kinderen waren er snel mee weg.

Deze namiddag ben ik naar t zwembad gegaan met Sara en Anneke ( ook stagiairs) , zij hadden alle twee hun kindje mee dat ze sponsoren in the Swallow. T komt erop neer dat je daarvoor 65 € per jaar betaald en dat daarmee het schooljaar voor dat kind betaald wordt , dat wil zeggen : inschrijvingsgeld, uniform , eten en dan nog een klein deel voor de school zelf voor materiaal. Natuurlijk wil de dees ook zo een kindje hebben en k ga t morgen zeker gaan vragen aan Fatu ( de directrice van de school) hoe dat allemaal geregeld moet worden. T is niet zo dat ge daar een kindje kunt kiezen op school, de meest arme ouders krijgen voorrang, wat denk ik een zeer goed systeem is!

!!! Als er nog vrijwilligers zijn om zo een kindje, en eigenlijk een hele familie, te helpen dan moet ge t maar laten weten, als ik meer info heb, kan ik dan zeggen hoe t allemaal in zijn werk gaat! !!!
Stel u voor, k ga toch nog een beetje een kindje hebben als ik naar huis kom

Morgen ga ik op bezoek bij Dorien. Dat is een vriendin van thuis die hier ook op stage zit als vroedvrouw. K ben is benieuwd om dat allemaal is te zien, en om haar vele verhalen te horen. Ik denk dat ik mijn ogen nog ga opentrekken daar. En wie weet zie ik er wel een pasgeboren baby’tje,… wisten jullie dat die baby’s in het begin nog blank zijn eigenlijk?? Ik dus niet! Maar k zal t morgen wel allemaal te weten komen!

Groetjes en tot binnenkort!!

Xxx Gerlinde xxx

ZONdag 15 april 2007

Dag allemaal,

Eerst en vooral : zuske, nog maar is nen hele gelukkige verjaardag ! K hoop dat ge genoten hebt van t zonneke en t eten !!!

K heb heel veel te vertellen, k weet zelf ni waar te beginnen en k ga t toch beperkt proberen te houden.

Gisteren was de laatste dag van t kamp, en ook nog eens nen extra spannende want we kregen bezoek van de Belgische overheid om te kijken of hun subsidies die ze geven, wel goed besteed werden. Eigenlijk was alles wel in orde, maar t kwam er wel op neer dat het contract moet stoppen, vermits ze al 5 jaar subsidies krijgen, en dat is echt het maximum. Dat betekent dus ook dat Els haar contract stopt om voor the Swallow te werken en dat zij dus vanaf december geen werk meer heeft. Ze wist dat eigenlijk op voorhand blijkbaar wel als ze hiermee begon, maar ge zag wel dat het toch wel even op de tanden bijten was voor haar, logisch ook, haar heel levenswerk ligt hier in Gambia en nu stopt dit. Natuurlijk blijft de swallow nog wel bestaan, maar dan onder de leiding van Gambianen. Els gaat nu proberen zoeken naar andere organisaties in België die zich inzetten voor onderwijs in Afrika, om daar misschien een nieuwe start te kunnen nemen, anders verkoopt ze hier de guesthouse en verlaat ze Gambia voorgoed, om terug te ruilen met het koude België.
Dit alles wil dus ook zeggen dat wij de allerlaatste stagiairs zijn die deze stage hebben kunnen meemaken, wat toch ook wat speciaal is natuurlijk. T is allemaal wat raar, en miss voor jullie niet al te goed te snappen, maar t is dan ook een ingewikkelde regeling…

Om 5 u in de namiddag was het gisteren op het kamp dan voorstelling voor de ouders wat we allemaal gedaan hadden. T was nog wel plezant, maar t was toch wel een lange dag geweest, want tot 19 u heeft het daar geduurd.

Gisterenavond zijn we nog eens uit geweest. T was echt plezant, veel gedanst, goed gelachen, ambiance muziek, … echt leuk!

Vandaag was ook een mega leuk dagje. Deze voormiddag zijn we naar een natuurpark geweest waar aapjes zitten. Ook zeer veel vogelsoorten, spinnen en slangen eigenlijk, maar die zie je enkel ’s morgens vroeg of tegen de avond, gelukkig maar!
Je kon de aapjes nootjes te eten geven, wat toch wel zeer leuk was!

Daarna een strandwandeling gemaakt, verdwaald geraakt in een mega groot en luxueus hotel, nen super lekkere ijs gaan eten, en een zwembadje om af te sluiten. 

Morgen begint eindelijk onze echte stage, k moet wel maar vanaf dinsdag pas mijn eerste les geven, maar k heb nog genoeg ander werk te doen, dus t komt wel in orde hopelijk!!

K ben nog iets vergeten te zeggen :
- mijn twee dikke vriendinnekes Nele en Rebecca zijn gisteren vertrokken naar hun gastgezin, t is daar wat primitiever dan hier maar toch ben ik jaloers op hen, dat zij het ‘echte echte’ Afrikaanse leven zullen meemaken daar.
- Charel van the magical flying thunderbirds ( of hoe schrijft ge da ?? ) , verblijft in het hotel waar wij altijd aan het zwembad gaan liggen. Hij is echt heel vriendelijk en grappig en hij heeft zelf al op de foto voor ons gestaan .

Groetjes
Gerlindeke xxx

Vrijdag 13 april 2007

Hey;

We zijn hier nog steeds bezig met het kamp. Gisteren hebben we ketchup gemaakt met de kinderen. T was wel lekker, maar t smaakte ni echt naar ketchup en t was vooral ook heel pikant. Die paprika’s, ajuinen en kruiden zijn hier gewoon allemaal veel straffer als bij ons! Daarna hebben we nog mee geholpen bij de kookploeg, want er was daar enorm veel werk voor het eten te maken (’t trok dan nog op niets eigenlijk, …maar dat gebeurt hier meermaals)
Gisterennacht zijn we hier voor de eerste keer zonder elektriciteit gevallen, maar dat is ne keer iets anders, en t was eigenlijk ook vrij snel terug in orde.
Ik heb hier ook een rokje laten maken van een Afrikaans stofke, en ik moet zeggen, t valt wel mee denk ik, da zeggen de anderen hier toch, want nen grote spiegel, dat hebt ge hier ni. Er zit nen foto tussen van mijn rokje dus ge moet maar is gaan zien wa ge er van vindt.

Vandaag hebben we op kamp “bissap” gemaakt. Dat is een rood drankje dat ge verkrijgt door rode bloemblaadjes van één of andere plant in water te laten weken en daar dan suiker aan toe te voegen. We hebben dit dan in kleine zakjes gegoten om er zo ijsjes van te maken. Ge moet ook maar is op de foto’s gaan kijken…
We zijn ook komkommers aan t drogen om morgen op te leggen in azijn. ( ja ook op zaterdag wordt er hier gewerkt in Gambia )

Voor de dode momenten van het kamp te vullen, probeer ik zoveel mogelijk spelletjes te spelen met de kinderen, zodat ze toch bezig zijn. Dat zijn de leukste momenten voor mij, en dan is t precies of ik in Asse op ‘t sportkamp sta. T is alleen wat moeilijker om alles uitgelegd te krijgen, maar ‘t lukt wel.

Groetjes daar aan iedereen, geniet van t lekker weer daar in België… ma tegen onze Gambiaanse temperaturen kunnen jullie nog steeds niet op vrees ik! 
Maar ik ben blij dat jullie ook wat kunnen bruinen, want anders zal t verschil te groot worden denk ik  …grapje e

xxxx

woensdag 11 april 2007

Dag allemaal

Hoe gaat het met jullie? Met mij nog steeds alles goed. Gisteren is het kamp begonnen. Er zijn eigenlijk maar weinig kindjes. Blijkbaar zijn er toch al enkele scholen die met de lessen terug begonnen zijn, waardoor er dus maar weinig “volk” kan komen.
Ons thema in the ‘pink group’ gaat over bewaren van voedsel. Gisteren maakten we een uitstap naar Tanjé daarvoor. Dat is een dorpje waar ze de hele dag bezig zijn met het drogen en roken van vis. Die mensen hebben ons daar dan ook wat uitleg gegeven voor hoe dat allemaal in zijn werk gaat. T was nog wel leerrijk en leuk. Elke dag moeten we dan ook tekeningen maken van wat we gedaan hebben, daar zal dan een boekje van gemaakt worden en verspreid worden naar andere scholen.

Vandaag hebben we dan onze fameuse bananenconfituur gemaakt. Maar het tempo en de inzet van hoe ze hier te werk gaan, is dus niet aan mij besteed. Alles gaat zo ongelooflijk traag, die kinderen hebben zoveel tijd niks te doen, ik word er onnozel van eigenlijk. T begon al met de confituur, eerst was het wachten op de kokkin die de bananen ging meebrengen van de markt. Daarna moest er suiker gekocht worden in t winkeltje naast de school. Man man, da was miserie seg, vermits er enkel lokale producten mogen gekocht worden tijdens dit kamp, en waar suiker dus niet toe behoort, mochten de kinderen dit niet weten. Dus ‘t komt erop neer dat ge die kinderen confituur moet leren maken, maar ze mogen niet weten dat daar suiker inzit. Belachelijk tot en met natuurlijk. Eer dat Jojo ( mijn medeleidster ) dan ook nog is dinnen suiker ging gaan halen, zodat we eindelijk konden beginnen, werd mijn geduld voor de zoveelste keer nog maar is op de proef gesteld.
En terwijl ik dan uiteindelijk toch kon beginnen met te koken, is die Jojo haar een broodje gaan halen, wa aan t babbelen met de kokkin, … Ge zou zo denken, die mensen doen dat hier al jaren die kampen, die gaan u zo wa tonen hoe alles hier moet, maar integendeel. Moest ik voor onze groep niet alles in het oog houden, zelf wat spellekes maken, recepten zoeken, ingrediënten doorgeven aan de kokkin,…. t zou nog veel erger zijn en we zouden van een hele dag niks doen denk ik. Eigenlijk echt wel erg….
Uiteindelijk hebben we ook nog siroop gemaakt van citoenen met suiker, zodat ge citroenlimonade kunt maken als ge daar water aan toevoegt. Alles is eigenlijk wel vrij goed gelukt moet ik zeggen, ik vrees alleen dat ‘ik’ het ben die vandaag t meest geleerd heeft, in plaats van de kindjes, maar ja…

Nele en ik hebben vandaag ook aan Bas ( iemand die werkt op the swallow) het liedje geleerd van ‘hoofd, schouders, knie en teen’. Hij kent al enkele Nederlandstalige woordjes en t is zo schattig als ge hem dat hoort zeggen, dus wou ik hem enkele nieuwe leren. Uiteindelijk is het dan dat liedje geworden, en echt, t was te grappig gewoon, ni te doen! Ik heb er een filmke van gemaakt, maar filmkes doorsturen lukt ni echt, dus da zal voor later zijn om jullie dat te tonen.  Zeker als ge hem dan nog hoort zeggen van “ puntje van mijn neus” , ligt ge echt wel toe van t lachen 

Tot de volgende !!
Xxx Ger